Αλλάζουν…αλλάζουμε.
Οι μικροί μαθητές Α’,Β’ & Γ’ Δημοτικού που ξεκινούν την Αγγλική γλώσσα σε Κέντρα Ξένων Γλωσσών είναι πολύ διαφορετικοί συγκριτικά με αυτούς της αντίστοιχης ηλικίας, πριν από κάποια χρόνια. Έχουν ήδη μια πρώτη εξοικείωση, γνωρίζουν αρκετές λέξεις, μερικοί και ολόκληρες φράσεις.
Αυτό οφείλεται στα ακούσματα που έχουν από την χρήση της τεχνολογίας(video games κ.α.) αλλά και στους γονείς τους που συνήθως γνωρίζουν πλέον αρκετά (κυρίως γραμματική) και μπορούν να τους υποστηρίζουν. Σε έναν βαθμό συνέβαλε και η εισαγωγή των Αγγλικών στο δημόσιο σχολείο από την Α΄ Δημοτικού.
Η αλλαγή αυτή στο γνωστικό επίπεδο των μικρών μαθητών δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση ότι η διδασκαλία την Αγγλικής γλώσσας γίνεται ευκολότερη. Συμβαίνει όμως το αντίθετο στην πράξη. Γίνεται πιο απαιτητική, πιο σύνθετη. Δημιουργεί μια πολύπλοκη αντίθεση: προωθημένη βιωματική -έστω ελάχιστη- γνώση αλλά μηδενική ακαδημαϊκή (σύνταξη και γραμματική). Αν η μεθοδολογία αντιμετωπίζει την πρώτη (την βιωματική) σαν να μην υπάρχει για να την “φέρει στα ίσα” με την δεύτερη (την ακαδημαϊκή) οι μαθητές βαριούνται. Εξ’ άλλου αυτό είναι σαν να τα βάζουμε με την τεχνολογία που προωθεί το βίωμα, ενώ θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε το δώρο: το ότι οι μικροί μαθητές έρχονται γνωρίζοντας πράγματα…
Συμβαίνει σταδιακά αλλά σταθερά και μια άλλη αλλαγή, πιο σημαντική που κάνει την διδασκαλία δυσκολότερη. Η μαθησιακή συμπεριφορά των παιδιών έχει αλλάξει. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά εφόσον οι συμπεριφορές της κοινωνίας συνολικά αλλάζουν. Οι μαθητές έχουν εθιστεί στην εικόνα, στις ταχύτατες εναλλαγές που καθιστούν την συγκέντρωση στην σελίδα δύσκολη. Για να διατηρείται το ενδιαφέρον και η συμμετοχή απαιτούνται διαρκείς δράσεις στην τάξη, συνεχής διάδραση, υψηλές ταχύτητες στις εναλλαγές.
Εδώ και τρείς δεκαετίες προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τις μεθοδολογίες στην διδασκαλία των ξένων γλωσσών στις απαιτήσεις της εποχής. Έχουμε ‘’ξορκίσει’’ την υποταγή της ξενόγλωσσης εκπαίδευσης απλά στην απόκτηση ενός πιστοποιητικού αμφιβόλου αξίας και εγκυρότητας (σήμερα υπάρχουν περίπου 25 πιστοποιητικά). Επιλέγουμε σταθερά τα πιο απαιτητικά που υποχρεώνουν καθηγητές και μαθητές να εργάζονται σκληρότερα. Το επίτευγμα που σταθερά προβάλλουμε και μας αναγνωρίζεται κατά γενική ομολογία είναι ότι ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΧΡΗΣΤΕΣ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ.
Οι αλλαγές στην αγορά εργασίας, στις σπουδές, στο τρόπο ζωής, στην ψυχαγωγία, στις συμπεριφορές και την ίδια την ψυχοσύνθεση των παιδιών επιβάλλουν πλέον μια διαφορετική ξενόγλωσση εκπαίδευση, μια τάξη όπου ΚΑΘΕ ΜΑΘΗΜΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ.
Σταδιακά μετασχηματίζουμε τον τρόπο διδασκαλίας. Διδάσκουμε την γλώσσα μέσα από δράσεις που χτίζουν ικανότητα επικοινωνίας και αυτοπεποίθηση. Περνάμε στην μεθοδολογία, τις λεγόμενες ήπιες δεξιότητες (soft skills). Η ενίσχυση της επικοινωνίας, η καλλιέργεια ενσυναίσθησης, η ανάπτυξη της δημιουργικότητας, η συναισθηματική νοημοσύνη, η ομαδική συνεργασία, η ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητα εντοπίζονται και αναδεικνύονται μέσα από τα κείμενα, τις ελεύθερες συζητήσεις, ακόμη και μέσα από την διδασκαλία της γραμματικής.
ΔΡΑΣΕΙΣ που εισάγουμε από τις Junior τάξεις:
– Projects μέσα από τα κείμενα των βιβλίων.
– Readers (λογοτεχνικά βιβλία) οι μαθητές θα παρουσιάζουν γραπτά η προφορικά μπροστά στους συμμαθητές τους την περίληψη.
– Συζητήσεις πάνω σε κείμενα του μαθήματος που έχουν διδαχθεί.
– Συζητήσεις πάνω σε γενικότερα θέματα.
– Debates( επιχειρηματολογία αντιλογίας) για επίκαιρα θέματα στα μεγαλύτερα επίπεδα.
– Sketches.
– Χρήση της τεχνολογίας απόλυτα καθοδηγούμενη από τους καθηγητές.
Για όλα τα παραπάνω οι γονείς θα λαμβάνουν και γραπτή ενημέρωση μέσω της καρτέλας προόδου μαθητή (progress report).
Στο επί χρόνια μότο των εκπαιδευτηρίων “ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΧΡΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ”, προσθέτουμε: Στο σχολείο μας τα παιδιά δεν μαθαίνουν απλά Αγγλικά. ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΝ, ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ, ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ.
